Philip Sheffield studeerde Engelse literatuur aan het Trinity College Cambridge en daarna zang aan de Guildhall en het Royal College of Music. Zijn professioneel debuut maakte hij in 1988 aan de Brusselse Munt in “l’Incoronazione di Poppea”.

In 2010 was Philip Sheffield onder meer te zien als Tichon in Kat’a Kabanova aan het Teatro Colon in Buenos Aires, Reverend Adams in Peter Grimes (productie David Alden) aan de Vlaamse Opera en The King (+ een aantal andere rollen) in Robert Carsen’s befaamde Candide in Osaka en Tokyo. Hij werkte tevens mee aan de wereldpremière van Michael Berkeley and Ian McEwan’s nieuwe opera, For You, in Rome.

Andere recente wapenfeiten zijn zijn debuut aan de Opéra Châtelet te Parijs en aan de Scala van Milaan, telkens n.a.v. de opera Candide (Bernstein) in de veel besproken regie van Robert Carsen, hij was ook te gast aan het Teatro Sao Carlos in Lissabon, waar hij de rol van ‘de Prins’ zong in de wereldcreatie van Nunes’ “Das Märchen”, en hij keerde terug naar de Munt voor de rol van Tom Rakewell in de spraakmakende productie van Robert Lepage, hij vertolkte de rol van Koning Edward IV van Giorgio Battistelli’s opera “Richard III” dat bij de Vlaamse Opera Antwerpen/Gent in wereldpremière ging en later zijn eerste Franse opvoering kreeg aan de Opera van Straatsburg, aan het OT Rotterdam nam hij de belangrijkste tenor partij voor zijn rekening in Jonathan Dove’s Kwasi and Kwame.
Tot zijn hoogtepunten van de laatste jaren behoren ongetwijfeld ook de titelrol in Orlando Paladino van Haydn (in Japan, 2008), de tournee met Il Fondamento (Johannes Passion) en zijn deelname aan de cast van The Tempest van Thomas Ades in het Concertgebouw Amsterdam (mei 2009).

Philip Sheffield is ook een veel gevraagd concertzanger.  Belangrijke optredens zijn: de Serenade voor tenor, hoorn en strijkers (Britten) in het Concertgebouw Amsterdam, the Dream of Gerontius (Elgar) onder Yuri Simonov in Brussel, Nocturne (Britten) in de Philharmonie van Berlijn en in Montepulciano, l’Isola disabitata/Haydn in Wenen onder Heinz Holliger en Brittens’ War Requiem in de kathedraal van Winchester. Een werk dat hij eveneens uitvoerde in de “Philharmonie” van Berlijn en die van  Luxemburg, dit ter gelegenheid van de 60ste verjaardag van het einde van de tweede wereldoorlog. Het Vlaams Radio Orkest (nu Brussels Philharmonic) nodigde hem dan weer uit voor de rol van Eisenstein in een serie semi-concertante uitvoeringen van “Die Fledermaus” aan het Concertgebouw Amsterdam en in Flagey”.

Sinds zijn debuut aan de Munt heeft Philip Sheffield in talrijke Europese operahuizen gezongen: Don Ottavio (Don Giovanni) en Pelleas onder leiding van Georges Prêtre aan de Opéra Comique te Parijs, Male Chorus (Rape of Lucretia) aan de Opera de Nantes, Delmonte (Un Giorno di Regno-Verdi) en Cascada (Lustige Witwe) aan de Royal Opera, Jacquino in Fidelio voor de ENO, Tybald in Romeo et Juliette aan de Vlaamse Opera, Ferrando aan de Opera Northern Ireland en Belmonte, Tamino en Lenski  in Luzern. Philip heeft ook zijn medewerking verleent aan een aantal hedendaagse opera’s w.o. “63 Dream Palace” van Hans Jürgen von Bose, en “Playing Away” van Ben Mason, bij de Biennale München. Hij was eveneens te horen bij Opera North, de Festivals van Buxton en Savonlinna, aan de Kameropera te Berlijn, l’Atelier Lyrique en vele anderen.

Philip Sheffield vertolkte al meer dan 70 rollen aan prestigieuse huizen als The Royal Opera House Covent Garden, Nederlandse Opera, Vlaamse Opera, English National Opera, Opera North, Brooklyn Academy of Music, Teatro San Carlos, Teatro Colon, Staatsteater Saarbrücken, Opera du Rhin (Strasbourg), Opera Comique (Paris), Opera de Nantes, München Biennale, het Savonlinna Festival in Finland etc. De veelzijdigheid van deze artiest kwam ook reeds tot uiting in de samenwerking met hedendaagse componisten als Jonathan Dove, Alexander Goehr, Hans Jurgen Von Bose, Ben Mason, Michael Berkeley, Elena Firsova and Nicola Lefanu.

Tenslotte werkte hij mee aan een aantal wereld creaties met prominente orkesten op het gebied van Hedendaagse muziek als ‘the London Sinfonietta’, ‘Ensemble Modern’, ‘Ensemble Intercontemporain’ en ‘Birmingham Contemporary Music Group’.

Comments are closed.